Włochy to piękny kraj – i wręcz stworzony do podróżowania samochodem. Niesamowite krajobrazy, góry, jeziora, plaże, winnice, średniowieczne miasteczka, a zarazem łatwy dojazd z Polski. Posiadając własne auto, możemy zobaczyć dużo więcej niż w przypadku lotu samolotem czy wyjazdu z biurem podróży. A do tego pokonamy całą trasę we własnym rytmie, odkrywając po drodze ukryte perełki. Podpowiadamy, jak najlepiej zaplanować podróż samochodem do Włoch.
Podsumowanie: samochodem do Włoch – najważniejsze informacje
- Włochy samochodem: zwiedzanie urokliwej Toskanii i Neapolu: własne auto najlepiej sprawdza się w regionach takich jak Toskania, Dolomity, okolice jeziora Garda czy mniejsze miasteczka. W dużych miastach, takich jak Rzym, Mediolan, Florencja czy Neapol, lepiej zostawić samochód na parkingu i poruszać się pieszo albo komunikacją publiczną.
- Jak zaplanować podróż samochodem do Włoch? Wybierz odpowiednią trasę do Włoch z Polski: trasa zależy od miejsca startu i celu podróży. Do północnych Włoch często jedzie się przez Czechy i Austrię, do Dolomitów i nad Gardę wygodna jest trasa przez Salzburg, Innsbruck i Brenner, a w stronę Ligurii lub Cinque Terre można rozważyć przejazd przez Niemcy i Szwajcarię.
- O czym pamiętać przy planowaniu podróży? Opłaty, winiety, wjazd do stref ZTL: we Włoszech nie ma winiet dla samochodów osobowych, ale większość autostrad jest płatna na bramkach. Winiety mogą być potrzebne w krajach tranzytowych, m.in. w Czechach, Austrii, Słowacji, Słowenii lub Szwajcarii. W miastach trzeba uważać na strefy ZTL, czyli obszary ograniczonego ruchu.
- Sprawdź informacje praktyczne – parkowanie, stacje benzynowe: w centrach włoskich miast parkowanie bywa trudne i drogie. Najwygodniej korzystać z parkingów przy hotelach, parkingów wielopoziomowych albo Park & Ride. Miejsca parkingowe oznaczane są kolorami: białe zwykle są bezpłatne, niebieskie płatne, a żółte zarezerwowane. Na stacjach paliw warto zwracać uwagę na różnicę między tańszą opcją self service a droższą servito.
- Jakie przepisy obowiązują na włoskich drogach? Mandaty i przepisy drogowe we Włoszech: podstawowe limity prędkości to zwykle 50 km/h w terenie zabudowanym, 90 km/h poza nim, 110 km/h na drogach ekspresowych i 130 km/h na autostradach. Poza terenem zabudowanym trzeba używać świateł mijania przez całą dobę. Mandaty mogą być wysokie, a kierowcy z zagranicy mogą zostać zobowiązani do zapłaty kary od razu.
- Ile kosztuje podróż autem do Włoch?: koszt zależy od celu, długości trasy, cen paliwa, winiet, opłat autostradowych i liczby noclegów. Przy podróży z Polski do północnych Włoch trzeba orientacyjnie liczyć od ok. 2500–3500 zł za podstawowy przejazd w dwie strony z jednym noclegiem tranzytowym. Dalsza trasa do Toskanii, Rzymu, Neapolu lub na południe kraju może kosztować ok. 3500–5000 zł lub więcej.
- Co warto zobaczyć w drodze do Włoch? Najbardziej urokliwe miasteczka na trasie: podróż można urozmaicić postojami w Czechach, Austrii, Niemczech lub Szwajcarii. Warto rozważyć m.in. Ołomuniec, Brno, Mikulov, Wiedeń, Salzburg, Innsbruck, Melk, Drezno, Norymbergę, Monachium, Bamberg albo zamki Neuschwanstein i Hohenschwangau.
- Wenecja, Florencja, a może Rzym? Pomysły na objazdówkę po Włoszech: dobry plan podróży powinien uwzględniać realną liczbę dni i nie obejmować zbyt wielu miejsc naraz. Na pierwszy wyjazd samochodem dobrze sprawdzą się północne Włochy, jezioro Garda, Wenecja, Bolonia, Florencja albo Toskania. Rzym, Neapol, Pompeje i wybrzeże Amalfi lepiej zaplanować z większym zapasem czasu.
Włochy samochodem: zwiedzanie urokliwej Toskanii i Neapolu
Jeśli jechać samochodem do Włoch – to przede wszystkim do Toskanii. To włoski region, którego zwiedzanie trudno zaiste wyobrazić sobie bez własnych czterech kółek. Niespieszne przemieszczanie się lokalnymi drogami w otoczeniu winnic i cyprysów oraz odwiedzanie kolejnych historycznych miasteczek na szczytach wzgórz samo w sobie może być fantastycznym pomysłem na wakacje. Szczególnie, gdy ktoś lubi wypoczynek w stylu slow. Oczywiście krzywą wieżę w Pizie oraz atrakcje Florencji, Lukki czy Sieny można łatwo zobaczyć, korzystając z transportu publicznego. Jeśli jednak chcemy w pełni poczuć toskańską magię, nacieszyć oczy wpisanymi na listę UNESCO pejzażami doliny Val d’Orcia oraz odwiedzić takie niesamowite miejsca, jak m.in. San Gimignano, Monteriggioni, Pienza, Pitigliano czy termy Saturnia i San Filippo, auto będzie niezbędne.
Co innego w przypadku podróży do największych włoskich miast, jak m.in. Rzym, Mediolan czy szczególnie Neapol. Jeśli planujemy jechać do nich samochodem, najlepiej znaleźć hotel z bezpiecznym parkingiem – i zostawić go tam na cały pobyt. Dla kogoś nieprzyzwyczajonego do włoskiej kultury jazdy wjazd do centrum może bowiem być istnym koszmarem. Wąskie uliczki, ograniczenia ruchu, wszechobecny chaos, brak miejsc parkingowych i notoryczne łamanie przepisów przez lokalnych kierowców to tutaj codzienność. Zamiast więc bezskutecznie próbować podjechać do słynnych pizzerii na Via dei Tribunali, lepiej pójść tam piechotą. A za kierownicę wsiąść dopiero wówczas, gdy wybieramy się na zwiedzanie Wezuwiusza albo Pompejów.
Jak zaplanować podróż samochodem do Włoch? Wybierz odpowiednią trasę do Włoch z Polski
Wybór najlepszej trasy do Włoch zależy zarówno od celu naszej podróży, jak i – w dużo większym stopniu – od miejsca, z którego ją zaczynamy. Z Warszawy i Polski centralnej najpopularniejsza droga prowadzi przez Ostrawę i Brno w Czechach, a następnie przez Wiedeń i autostradą A2 przez Graz oraz Villach w Austrii do granicy włoskiej w Tarvisio. Stamtąd popularną (i często zatłoczoną) autostradą A4 łatwo dojedziemy do Wenecji i dalej w kierunku głównych atrakcji riwiery adriatyckiej. A także do Werony, nad południową część jezioro Garda oraz do Mediolanu. Z kolei autostrada A13 zaprowadzi nas na południe – do Ferrary, Bolonii, gdzie łączy się ze słynną drogą A1 do Florencji, Rzymu i Neapolu, znaną jako „autostrada słońca”.
Jeśli planujemy pobyt we włoskich dolomitach lub w okolicach Riva del Garda na północnym brzegu największego jeziora Italii, wygodniej będzie wybrać trasę przez Salzburg, Innsbruck oraz przełęcz Brenner. Natomiast podróż na wybrzeże liguryjskie, do San Remo i do Cinque Terre wymaga już większych modyfikacji. Wtedy najlepiej zdecydować się na przejazd przez Niemcy oraz Vaduz i Lugano w Szwajcarii. Trasę przez Niemcy i Austrię powinni wybrać przy planowaniu włoskich wakacji mieszkańcy Dolnego Śląska i zachodniej Polski. Za to osoby wyjeżdżające ze wschodu mogą podróżować przez Czechy i Austrię, ale też Słowację i Austrię lub Węgry i Słowenię.
O czym pamiętać przy planowaniu podróży? Opłaty, winiety, wjazd do stref ZTL
Poza paliwem najważniejsze koszty, jakie trzeba uwzględnić przy wyjeździe samochodem do Włoch, to opłaty za autostrady, winiety w krajach tranzytowych, ewentualne opłaty za wybrane tunele i przełęcze oraz parkingi przy najpopularniejszych atrakcjach.
We Włoszech – inaczej niż np. w Czechach, Austrii, Słowacji, Słowenii czy Szwajcarii – nie obowiązuje system winiet dla samochodów osobowych. Większość autostrad jest płatna, a opłatę pobiera się zazwyczaj na bramkach, według przejechanego odcinka i klasy pojazdu. Można płacić gotówką w euro, kartą albo przez systemy elektronicznego poboru opłat. Zasady naliczania opłat opisuje Autostrade per l’Italia: koszt zależy m.in. od liczby przejechanych kilometrów, klasy pojazdu, stawek operatora i podatku VAT.
Wyjątkiem są wybrane odcinki działające w systemie free flow, m.in. Autostrada Pedemontana Lombarda w Lombardii, gdzie nie ma klasycznych bramek. Przejazd jest rejestrowany elektronicznie, a opłatę trzeba uregulować po przejeździe zgodnie z zasadami operatora.
W krajach tranzytowych obowiązują aktualnie następujące stawki dla standardowego samochodu osobowego do 3,5 t:
Czechy:
- winieta 1-dniowa – 230 CZK,
- winieta 10-dniowa – 300 CZK,
- winieta 30-dniowa – 480 CZK,
- winieta roczna – 2570 CZK.
Oficjalnym sklepem z czeskimi e-winietami jest eDalnice.cz. Winieta jest wymagana dla pojazdów czterokołowych do 3,5 t korzystających z płatnych odcinków dróg.
Austria:
- winieta 1-dniowa – 9,60 EUR,
- winieta 10-dniowa – 12,80 EUR,
- winieta 2-miesięczna — 32 EUR,
- winieta roczna – 106,80 EUR.
Przy zakupie online jako konsument prywatny trzeba pamiętać, że austriacka winieta 2-miesięczna i roczna jest ważna dopiero od 18. dnia po zakupie. Zasada ta nie dotyczy winiety 1-dniowej i 10-dniowej ani zakupu w punkcie stacjonarnym.
Słowacja:
- winieta 1-dniowa – 8,10 EUR,
- winieta 10-dniowa – 10,80 EUR,
- winieta 30-dniowa – 17,10 EUR,
- winieta 365-dniowa – 90 EUR.
Słowackie winiety są elektroniczne i obowiązują na oznaczonych odcinkach autostrad oraz dróg ekspresowych.
Słowenia:
- winieta tygodniowa, kat. 2A – 16 EUR,
- winieta miesięczna, kat. 2A – 32 EUR,
- winieta roczna, kat. 2A – 117,50 EUR.
Kategoria 2A obejmuje większość samochodów osobowych, minivanów, SUV-ów i pick-upów do 3,5 t oraz o wysokości nad przednią osią do 1,3 m. Przy zakupie trzeba poprawnie wpisać numer rejestracyjny i dobrać właściwą kategorię pojazdu.
Szwajcaria:
- winieta autostradowa – 40 CHF,
- dostępna jest tylko winieta roczna,
- winieta 2026 jest ważna od 1 grudnia 2025 r. do 31 stycznia 2027 r.
Szwajcarska winieta może być potrzebna przy trasie przez Niemcy, Liechtenstein/Szwajcarię i okolice Lugano w stronę północnych Włoch. Oficjalne informacje publikuje administracja szwajcarska.
Dodatkowo w Austrii niektóre odcinki wymagają osobnej opłaty odcinkowej, niezależnej od winiety. Dotyczy to m.in. autostrady A13 przez Brenner, często wybieranej przy podróży w Dolomity, nad północną część jeziora Garda albo w stronę Werony. ASFINAG wskazuje, że opłaty odcinkowe obowiązują m.in. na A13 Brenner, A10 Tauern, A11 Karawanken, A9 Bosruck/Gleinalm i S16 Arlberg.
Każdorazowo przy wjeździe na autostradę trzeba upewnić się, czy na pewno wzięliśmy bilet. Jest to o tyle istotne, że dostępne są również otwarte pasy dla pojazdów wyposażonych w elektroniczny system poboru opłat, oznaczone symbolem Telepass. Jeśli przypadkiem przejedziemy takim pasem i nie pobierzemy biletu, możemy mieć później spory problem przy zjeździe. Opłatę za przejazd możemy uiścić kartą lub gotówką. Obecnie większość bramek działa bezobsługowo. Polskich kierowców może z początku zaskoczyć, że bilet i kartę płatniczą wkłada się zwykle w ten sam slot w automacie.
Gdy już uda się zjechać z autostrady, w większości włoskich miast i miasteczek trzeba uważać na tzw. strefy ZTL, czyli Zona a Traffico Limitato. To strefy ograniczonego ruchu, najczęściej obejmujące historyczne centra miast. Wjazd bez uprawnienia może skutkować mandatem, a kontrola bardzo często odbywa się automatycznie, przez kamery. Jeśli hotel znajduje się w strefie ZTL, przed przyjazdem trzeba skontaktować się z recepcją i zapytać, czy może zgłosić numer rejestracyjny auta do systemu.
Sprawdź informacje praktyczne – parkowanie, stacje benzynowe
Parkowanie we włoskich miastach jest prawdziwym wyzwaniem dla kierowców z innych krajów. Dlatego o ile to tylko możliwe, najlepiej zostawić samochód na którymś z dużych parkingów zlokalizowanych w pobliżu największych atrakcji turystycznych. Może być drogo – nawet 2-3 EUR za godzinę – ale przynajmniej będzie w miarę wygodnie i bezpiecznie. Jeśli jednak zdecydujemy się zostawić samochód na ulicy, musimy pamiętać, że miejsca parkingowe we Włoszech zwykle oznaczone są kolorami:
- białe linie – najczęściej parkowanie bezpłatne, choć czasem ograniczone czasowo albo przeznaczone tylko dla mieszkańców,
- niebieskie linie – parkowanie płatne,
- żółte linie – miejsca zarezerwowane, np. dla mieszkańców, osób z niepełnosprawnościami, służb albo dostaw.
Zawsze trzeba sprawdzić znaki przy miejscu parkingowym, bo lokalne zasady mogą różnić się między miastami. Innym popularnym rozwiązaniem są miejsca bezpłatne, ale ograniczone czasowo, np. maks. do 2 godzin. Wtedy należy umieścić za przednią szybą specjalny zegar (można je znaleźć na stacjach benzynowych), na którym zaznaczamy godzinę rozpoczęcia parkowania.
W przeciwieństwie do parkowania uzupełnianie zapasu paliwa podczas zwiedzania Włoch nie powinno być większym problemem. Stacji benzynowych jest stosunkowo dużo – jednak nie wszystkie czynne są przez całą dobę. Ponadto duża część z nich to punkty bezobsługowe. A zatem zanim rozpoczniemy tankowanie, musimy wrzucić do automatu odpowiednią sumę pieniędzy lub preautoryzować kartę, wybierając konkretną kwotę bądź opcję „do pełna”. Często też na stacjach dostępne są dwie opcje – z obsługą i możliwością płatności w kasie albo samodzielnie w niższej cenie, ale wtedy musimy zapłacić w automacie.
Jakie przepisy obowiązują na włoskich drogach? Mandaty i przepisy drogowe we Włoszech
Jadąc do Włoch, nie musimy uczyć się nowych zasad – większość przepisów nie różni się specjalnie od tego, co znamy z polskich dróg. Warto jednak pamiętać, że duża część lokalnych mieszkańców (szczególnie na południu kraju) traktuje zapisy kodeksu drogowego dość swobodnie. Koniecznie zatem trzeba kierować się zasadą ograniczonego zaufania. A przy tym uzbroić w cierpliwość. Poniżej przedstawiamy krótkie podsumowanie najważniejszych wytycznych dla kierowców:
Ograniczenia prędkości
Dla pojazdów do 3,5 t obowiązują następujące limity:
- w terenie zabudowanym – 50 km/h,
- na obwodnicach miejskich – 70 km/h,
- poza terenem zabudowanym – 90 km/h,
- na drogach ekspresowych – 110 km/h,
- na autostradach – 130 km/h.
Na niektórych oznaczonych autostradach trzypasmowych limit może wynosić do 150 km/h, ale tylko tam, gdzie pozwalają na to znaki. W praktyce najlepiej trzymać się oznaczeń przy drodze.
Bardzo częstym widokiem na włoskich drogach są fotoradary i odcinkowy pomiar prędkości. Warto zwracać uwagę na oznaczenia typu Controllo elettronico della velocità.
Światła
Poza terenem zabudowanym trzeba używać świateł mijania przez całą dobę. Obowiązek ten dotyczy również autostrad, dróg ekspresowych i tuneli.
Opony zimowe i łańcuchy
We Włoszech obowiązki dotyczące opon zimowych i łańcuchów zależą od regionu, rodzaju drogi i oznakowania. Na wielu odcinkach górskich, a także na wybranych drogach krajowych i autostradach, w sezonie zimowym może obowiązywać nakaz posiadania opon zimowych albo łańcuchów. W praktyce przed wyjazdem zimą lub wczesną wiosną trzeba sprawdzić wymogi dla konkretnej trasy, zwłaszcza jeśli jedziemy przez Alpy, Dolomity, okolice Brenneru albo północne regiony Włoch. Portal UE Your Europe wskazuje, że we Włoszech używanie opon zimowych może być obowiązkowe w określonych warunkach.
Przewóz dzieci
Dzieci do 12. roku życia lub niższe niż 150 cm muszą podróżować w odpowiednim urządzeniu przytrzymującym, które umożliwia prawidłowe użycie pasa bezpieczeństwa. Polskie MSZ wskazuje, że takie siedzisko można instalować tylko na tylnym siedzeniu.
Alkohol
Dopuszczalny limit alkoholu we krwi dla większości kierowców wynosi 0,5 promila. Dla kierowców zawodowych obowiązuje limit 0,0 promila. Portal UE Your Europe wskazuje także limit 0,0 dla kierowców początkujących. Najbezpieczniej przyjąć zasadę: jeśli prowadzisz, nie pij alkoholu.
Obowiązkowe wyposażenie
W aucie warto mieć:
- kamizelkę odblaskową,
- trójkąt ostrzegawczy,
- dokumenty pojazdu,
- ważne OC,
- prawo jazdy,
- dowód osobisty albo paszport.
Portal UE Your Europe wskazuje jako wymagane wyposażenie samochodu we Włoszech kamizelkę odblaskową i trójkąt ostrzegawczy.
Niezbędne dokumenty
Podczas podróży do Włoch obywatele Polski mogą korzystać z ważnego dowodu osobistego albo paszportu. Polskie prawo jazdy jest honorowane we Włoszech, a polskie OC jest ważne na terytorium Włoch – zielona karta nie jest wymagana.
Ile kosztuje podróż autem do Włoch?
Na koszty dojazdu samochodem do Włoch składają się przede wszystkim: paliwo, winiety w krajach tranzytowych, opłaty za włoskie autostrady, ewentualne opłaty odcinkowe w Austrii lub Szwajcarii, noclegi tranzytowe, parkingi, posiłki po drodze i ubezpieczenie turystyczne.
Poniższe wyliczenia są orientacyjne i aktualne na początek maja 2026 roku. Rzeczywiste koszty mogą się zmienić w zależności od cen paliwa, kursów walut, celu podróży, stylu jazdy, liczby noclegów oraz wybranej trasy. Ceny paliw warto sprawdzać tuż przed wyjazdem w najnowszym zestawieniu Komisji Europejskiej Weekly Oil Bulletin albo w aplikacjach stacji paliw.
Przykładowo, dla samochodu spalającego średnio ok. 8 l/100 km:
- trasa z Warszawy do Wenecji i z powrotem to ok. 2400–2600 km, czyli ok. 190–210 l paliwa,
- trasa z Warszawy do Florencji i z powrotem to ok. 3000–3200 km, czyli ok. 240–255 l paliwa,
- trasa z Warszawy do Rzymu i z powrotem to ok. 3600–3800 km, czyli ok. 290–305 l paliwa.
Przy orientacyjnej cenie paliwa w przedziale 1,70–2,00 EUR/l daje to szacunkowo:
- Warszawa–Wenecja–Warszawa: ok. 1370–1780 zł za paliwo,
- Warszawa–Florencja–Warszawa: ok. 1730–2160 zł za paliwo,
- Warszawa–Rzym–Warszawa: ok. 2090–2580 zł za paliwo.
Do tego trzeba doliczyć opłaty drogowe:
- Czechy: winieta 10-dniowa 300 CZK albo 30-dniowa 480 CZK,
- Austria: winieta 10-dniowa 12,80 EUR albo 2-miesięczna 32 EUR,
- Słowacja: przy trasie przez Słowację winieta 10-dniowa 10,80 EUR albo 30-dniowa 17,10 EUR,
- Słowenia: przy trasie przez Słowenię winieta tygodniowa 16 EUR albo miesięczna 32 EUR,
- Szwajcaria: przy trasie przez Szwajcarię winieta roczna 40 CHF,
- Austria, odcinki specjalne: np. Brenner A13 wymaga osobnej opłaty odcinkowej,
- Włochy: autostrady są płatne na bramkach, a koszt zależy od przejechanego odcinka i klasy pojazdu.
Dla orientacji: trasa od granicy austriacko-włoskiej w Tarvisio do Wenecji będzie wyraźnie tańsza niż przejazd dalej do Florencji, Rzymu czy Neapolu. Najlepiej przed wyjazdem sprawdzić koszt w kalkulatorze Autostrade per l’Italia albo u właściwego operatora danej autostrady.
Szacunkowy budżet na przejazd w dwie strony dla 2 osób:
- paliwo: ok. 1400–2600 zł, zależnie od trasy,
- winiety i opłaty tranzytowe: zwykle od ok. 150 do 500 zł, więcej przy trasie przez Szwajcarię lub z dodatkowymi opłatami odcinkowymi,
- autostrady we Włoszech: od kilkudziesięciu do ponad 100 EUR w obie strony, zależnie od celu,
- nocleg tranzytowy dla 2 osób: od ok. 400–700 zł za noc,
- ubezpieczenie turystyczne: zależnie od zakresu polisy,
- parkingi, posiłki i atrakcje po drodze: według indywidualnego planu.
W praktyce przy trasie z Polski północnej lub centralnej do północnych Włoch trzeba liczyć się z kosztem od ok. 2500–3500 zł za podstawowy przejazd w dwie strony z jednym noclegiem tranzytowym. Przy dalszej trasie do Toskanii, Rzymu, Neapolu albo na południe Włoch budżet może wzrosnąć do ok. 3500–5000 zł lub więcej, zwłaszcza jeśli doliczymy kilka płatnych parkingów, dodatkowe noclegi i dłuższe przejazdy po kraju.
Co warto zobaczyć w drodze do Włoch? Najbardziej urokliwe miasteczka na trasie
Lista atrakcji turystycznych Włoch może przyprawić o zawrót o głowy – ale i po drodze nie brakuje ciekawych miejsc. A trasa z Polski do ojczyzny pizzy i prosecco sama w sobie może być fascynującą przygodą. Nie trzeba specjalnie z niej zbaczać, by zobaczyć takie czeskie i austriackie perełki, jak m.in. Ołomuniec, Brno, Mikulov czy Wiedeń, a także – przy wyborze nieco innej marszruty – Salzburg, Innsbruck i opactwo w Melku. Trasa przez Niemcy obfituje w nie mniej atrakcyjne miejsca – będziemy mijać m.in. Drezno, Norymbergę czy Monachium. A niewielki skok w bok pozwoli ponadto zwiedzić historyczny Bamberg, baśniowe zamki Neuschwanstein i Hohenschwangau a nawet… niemiecką filię Legolandu w mieście Günzburg.
Wenecja, Florencja, a może Rzym? Pomysły na objazdówkę po Włoszech
Włochy świetnie nadają się na podróż objazdową, ale plan trasy warto dopasować do liczby dni i stylu podróżowania. Najczęstszy błąd to próba zobaczenia zbyt wielu miejsc naraz. Lepiej wybrać jeden region albo jedną logiczną trasę i zostawić sobie czas na postoje, lokalne drogi, mniejsze miasteczka i odpoczynek. Wtedy zwiedzanie Włoch samochodem jest przyjemnością.
Trasa 1: północne Włochy i jeziora
Dobry wybór na pierwszy wyjazd samochodem do Włoch. Można połączyć Dolomity, jezioro Garda, Weronę, Bergamo i Mediolan. Auto przyda się szczególnie nad jeziorami i w mniejszych miejscowościach, ale w dużych miastach najlepiej zostawić je na parkingu i poruszać się pieszo lub komunikacją publiczną.
Trasa 2: Wenecja, Bolonia i Florencja
To dobry wariant dla osób, które chcą połączyć miasta sztuki z włoską kuchnią. Wenecję najlepiej zwiedzać bez samochodu, zostawiając auto na parkingu przed wjazdem do miasta. Bolonia sprawdzi się jako przystanek kulinarny, a Florencja jako baza do dalszego zwiedzania Toskanii.
Trasa 3: Toskania samochodem
To jeden z najlepszych regionów Włoch na podróż własnym autem. Warto odwiedzić Florencję, Sienę, San Gimignano, Pienzę, Val d’Orcię, Montepulciano, Montalcino i termy Saturnia. W mniejszych miejscowościach trzeba jednak uważać na strefy ZTL i zostawiać samochód na parkingach poza historycznym centrum.
Trasa 4: Rzym, Neapol, Pompeje i Amalfi
Ta trasa jest piękna, ale bardziej wymagająca. Do Rzymu i Neapolu można dojechać autem, ale po mieście najlepiej poruszać się komunikacją publiczną. Samochód przyda się przy zwiedzaniu Pompejów, Wezuwiusza, wybrzeża Amalfi i okolicznych miejscowości. Trzeba jednak liczyć się z trudnym parkowaniem, dużym ruchem i wąskimi drogami.
Trasa 5: Włochy z dziećmi
Rodzinna podróż do Włoch samochodem daje dużą swobodę, ale warto planować krótsze odcinki i noclegi z basenem albo blisko atrakcji. Dobrym wyborem mogą być jezioro Garda, okolice Wenecji, Toskania, parki rozrywki północnych Włoch i wybrzeże Adriatyku. Więcej pomysłów znajdziesz w artykule: Włochy atrakcje dla dzieci.
