Poznaj Polskę poza utartym szlakiem: Jezioro Międzybrodzkie i okolice

Górskie jezioro wciśnięte między beskidzkie zbocza, szybowce nad Górą Żar, potężne zapory i ogromny zbiornik wodny na szczycie góry. Do tego plaże, widokowe szlaki, rodzinne atrakcje i Żywiec na wyciągnięcie ręki. Jezioro Międzybrodzkie i jego okolice pozwalają połączyć wypoczynek nad wodą z górskimi wędrówkami, sportami wodnymi, lotniczymi ciekawostkami i historią hydrotechniki. Góra Żar oraz samo jezioro grają tu pierwsze skrzypce, ale powodów do zwiedzania jest znacznie więcej. Poznajcie je razem z nami, podążając poza utartym szlakiem po Beskidzie Małym.

Atrakcje wokół Jeziora Międzybrodzkiego – podsumowanie

• Jezioro Międzybrodzkie – wypoczynek nad wodą – plaże i miejsca rekreacyjne w Czernichowie oraz obu Międzybrodziach, sporty wodne, wypożyczalnie sprzętu, rejsy i spacery wzdłuż brzegu.
• Międzybrodzie Żywieckie – miejscowość u stóp Góry Żar, dobra baza dla osób, które chcą połączyć wypoczynek nad jeziorem z rodzinnymi atrakcjami, górskimi wycieczkami i aktywnym wypoczynkiem.
• Międzybrodzie Bialskie – miejscowość po zachodniej stronie akwenu, z dostępem do jeziora, trasami spacerowymi, bazą rekreacyjną i szlakami prowadzącymi w Beskid Mały.
• Góra Żar i jej atrakcje – najważniejszy punkt widokowy nad Jeziorem Międzybrodzkim, na który można wejść pieszo lub wjechać koleją linowo-terenową. Na miejscu czekają również zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej, szybowisko, Bike Park, tor saneczkowy i park linowy.
• Kaskada Soły – zapory i przełom rzeki – zabytkowa zapora w Porąbce, zapora w Tresnej oraz krajobraz doliny Soły, który zdecydował o charakterystycznym kształcie tutejszych jezior.
• Szlaki i aktywny wypoczynek w okolicy – wycieczki na Kiczerę, Czupel i Magurkę Wilkowicką, spokojniejsza Dolina Isepnicy oraz trasy rowerowe prowadzące przez miejscowości wokół jeziora i stoki Góry Żar.
• Jezioro Żywieckie i Żywiec – pomysł na dalszą wycieczkę: większy sąsiedni akwen z plażami i rejsami, a także zamki, Park Zamkowy i Muzeum Browaru w Żywcu.
• Gdzie zjeść? – dwa polecane adresy w Międzybrodziu Żywieckim, odpowiednie zarówno po dniu nad wodą, jak i po zejściu ze szlaku.
• Gdzie się zatrzymać? – propozycja noclegu z basenem, strefą wellness i udogodnieniami dla rodzin, dobrze położona również względem innych beskidzkich atrakcji.

Dlaczego warto poznać Jezioro Międzybrodzkie i okolice?

Jezioro Międzybrodzkie leży w dolinie Soły, pomiędzy zboczami Beskidu Małego. Nad jego południowo-wschodnim brzegiem rozciąga się Międzybrodzie Żywieckie, u podnóża Góry Żar, po przeciwnej stronie akwenu leży Międzybrodzie Bialskie, a od południa sąsiaduje z nim Czernichów. Kilka kilometrów dalej zaczyna się znacznie większe Jezioro Żywieckie, a za nim – sam Żywiec. Dzięki temu okolice Jeziora Międzybrodzkiego dobrze sprawdzają się jako baza do poznawania zarówno Beskidu Małego, jak i dalszej części Żywiecczyzny.

Za najbardziej charakterystyczny rys tutejszego krajobrazu odpowiada Soła. Na stosunkowo krótkim odcinku rzeki powstały trzy zbiorniki – Żywiecki, Międzybrodzki i Czaniecki – tworzące Kaskadę Soły. Wody Polskie określają taki układ trzech zapór i sztucznych jezior na krótkim odcinku jednej rzeki jako unikatowy w Polsce. System służy m.in. ochronie przeciwpowodziowej, produkcji energii, zaopatrzeniu w wodę i regulowaniu przepływów. Przy okazji stworzył jedną z najciekawszych przestrzeni rekreacyjnych w tej części Beskidów.

Dlatego atrakcje nad Jeziorem Międzybrodzkim i w jego okolicach nie ograniczają się ani do plaż, ani do górskich szlaków. Można tu zobaczyć zabytki techniki, poznać lotniczą historię Góry Żar sięgającą lat 30. XX wieku, wypocząć nad wodą albo ruszyć na szlaki Beskidu Małego. Międzybrodzie Żywieckie i Międzybrodzie Bialskie są dobrymi punktami wypadowymi na kilkudniowy pobyt, a każdy dzień można zaplanować zupełnie inaczej. Przy dłuższym wyjeździe warto rozważyć także hotele w Żywcu. Jeśli natomiast planujecie ruszyć dalej na zachód, sprawdźcie również hotele w Szczyrku.

Jezioro Międzybrodzkie – plaże, kąpieliska i sporty wodne

Zanim nad wodą pojawiły się przystanie, SUP-y i letnicy, był… problem – gwałtownie wzbierająca Soła. Pomysł na budowę zbiornika retencyjnego na Sole pojawiał się już w czasach galicyjskich, a prace przy zaporze w Porąbce ruszyły w 1921 roku. Betonowa konstrukcja, ukończona w 1936 roku, ma 260 m długości i 38 m wysokości. Miała przede wszystkim chronić dolinę przed skutkami gwałtownych wezbrań. Przy okazji stworzyła jednak coś, czego przed stu laty raczej nie stawiano na pierwszym miejscu – jedno z najbardziej malowniczych miejsc wypoczynkowych w Beskidzie Małym.

Malownicze Jezioro Międzybrodzkie ciągnie się przez około 5 km, zajmuje 3,8 km² i mieści 26,6 mln m³ wody. Jest środkowym ogniwem Kaskady Soły, pomiędzy Jeziorem Żywieckim a Czanieckim. Krajobraz ma tu zdecydowanie górski charakter. Od wschodu niemal nad samą taflę schodzi masyw Żaru, od zachodu wyrastają stoki Magurki Wilkowickiej. Zamiast szerokiego akwenu otoczonego płaskim brzegiem mamy tu wodę wciśniętą między zielone zbocza – miejscami krajobraz jest kameralny, a miejscami niemal fiordowy.

W okresie letnim historia hydrotechniki szybko ustępuje miejsca… ręcznikom, kajakom i leżakom. Trzeba jednak wiedzieć, że Jezioro Międzybrodzkie nie ma jednej dużej, miejskiej plaży. Miejsca do wypoczynku są rozrzucone po kilku odcinkach brzegu, a podłoże bywa trawiaste lub kamieniste. Jednym z najbardziej konkretnych adresów jest plaża w Czernichowie, przy południowej części jeziora, z widokiem na Górę Żar. Działa tu Floryda Beach Bar oraz wypożyczalnia sprzętu wodnego – m.in. kajaków, SUP-ów i rowerków wodnych.

Bardziej wakacyjny klimat znajdziecie po drugiej stronie akwenu, w Międzybrodziu Żywieckim. Przy ul. Energetyków działa plaża „Karaiby na niby”, a w tej części miejscowości najłatwiej połączyć odpoczynek nad wodą z gastronomią i wodnymi atrakcjami. Na zachodnim brzegu, w Międzybrodziu Bialskim, również znajdują się rekreacyjne odcinki nad jeziorem i infrastruktura związana ze sportami wodnymi. Warto przy tym pamiętać, że brzegi nie wszędzie są piaszczyste ani równie wygodne do wejścia do wody – buty do kąpieli mogą okazać się bardziej przydatne niż typowo plażowe klapki.

Na samym plażowaniu możliwości się nie kończą. Można wypożyczyć kajak, SUP lub rower wodny, wybrać się na żagle albo po prostu ruszyć wzdłuż brzegu. Akwen lubią również wędkarze – występują tu m.in. szczupaki, sandacze, okonie, karpie, pstrągi i sumy. Dla rodzin, które chcą połączyć wodę, plażowanie i niezbyt wymagającą aktywność, okolice jeziora mogą być idealnym miejscem na rodzinną rekreację.

Jeśli zabawa z H2O w roli głównej nie jest tym, czego potrzebujecie najbardziej, zostaje spacer. Wzdłuż zachodniego brzegu poprowadzono łatwą, około kilometrową trasę, którą można przejść w mniej więcej 20 minut. Ciągnie się ona w stronę mostu łączącego oba Międzybrodzia. Jezioro pozostaje niemal cały czas na wyciągnięcie ręki, a ponad wodą wyrasta Góra Żar. Krótko, bez forsowania się i z widokiem, dla którego warto co chwilę zwalniać.

Największy atut? Góry i jezioro są tu naprawdę blisko siebie. Plażowanie czy pływanie można więc łatwo połączyć ze spacerem albo wycieczką na Górę Żar i szlaki Beskidu Małego. Jeśli zastanawiacie się, jakie ciekawe miejsca wokół Jeziora Międzybrodzkiego warto połączyć z wypoczynkiem nad wodą, właśnie ono będzie najlepszym punktem wyjścia. A jeśli za taki potencjał cenicie jeziora w górach, Międzybrodzkie przypadnie Wam do gustu.

Plaża „Karaiby na niby” – rodzinna atrakcja nad Jeziorem Międzybrodzkim

Nazwa stawia poprzeczkę dość wysoko. Od razu więc uprzedzamy: palmowego gaju i rafy koralowej nie uraczycie. Są za to beskidzkie zbocza, trawiasta plaża, Jezioro Międzybrodzkie i całkiem skutecznie osiągnięty wakacyjny klimat. „Karaiby na niby” działają w Międzybrodziu Żywieckim jako sezonowa przystań i miejsce rekreacji nad wodą. Plaża leży na południowo-wschodnim brzegu Jeziora Międzybrodzkiego, z widokiem na charakterystyczną Górę Żar. Na miejscu można wypożyczyć SUP-y, kajaki i rowerki wodne, działa punkt gastronomiczny oraz plac zabaw z huśtawkami i piaskownicą. Bez problemu da się więc spędzić tutaj nie godzinę, ale większą część letniego dnia.

Dodatkowym atutem jest samo sąsiedztwo. Niedaleko znajduje się zapora na Sole, a na zboczu Żaru działa Górska Szkoła Szybowcowa. W pogodny dzień można więc odpoczywać nad wodą, a jednocześnie obserwować aktywność na jednej z najbardziej charakterystycznych „lotniczych” gór w Polsce. Do plaży najłatwiej dotrzeć od strony ul. Energetyków; w pobliżu dostępne są parkingi.

Wygodna propozycja dla rodzin. Nie trzeba wybierać między plażą, jedzeniem, placem zabaw i wypożyczalnią – wszystko znajduje się w jednym miejscu. Jeśli samo leżenie nad wodą szybko zaczyna Was nudzić, wystarczy odpłynąć od brzegu. Jeśli nie – również dobrze. Jezioro sprzyja spokojniejszemu wypoczynkowi także dlatego, że obowiązują tu ograniczenia dotyczące używania jednostek motorowych. Przy kapryśnej pogodzie godziny otwarcia, dostępność sprzętu i gastronomii najlepiej sprawdzić tuż przed przyjazdem. 

Rejs po Jeziorze Międzybrodzkim – spokojne zwiedzanie okolicy z perspektywy wody

Jezioro obserwowane z perspektywy drogi często tylko przemyka między drzewami i zabudową. Z pokładu wygląda zupełnie inaczej. Dopiero z poziomu wody widać, jak mocno tafla wcina się między stoki Beskidu Małego i jak blisko brzegu leżą zabudowania Międzybrodzia Żywieckiego. Nad całością dominuje Góra Żar, która od tej strony wydaje się jeszcze bardziej monumentalna.

Najwygodniej i najlepiej kontemplować ten krajobraz podczas rejsu. Z przystani „Karaiby na niby” wypływa statek wycieczkowy, a sama podróż trwa około 50 minut. Na pokładzie przewodnik opowiada o jeziorze i okolicy. Nie jest to długa wyprawa, raczej przyjemny sposób na zmianę perspektywy i zobaczenie tych fragmentów brzegu, których z drogi właściwie nie widać.  

Rejsy są sezonowe, dlatego rozkład warto traktować jako informację do sprawdzenia przed wizytą, a nie stały punkt programu obowiązujący przez cały rok. Sama przystań działa w sezonie letnim, od maja do września, a bieżące informacje publikuje na swojej stronie.

Taflę jeziora można jednak przecinać i na własną rękę – pozostając przy tym znacznie bliżej brzegu. W OWR Przystań w Międzybrodziu Bialskim przy ul. Żywieckiej 52 wypożyczane są kajaki, canoe oraz deski SUP. Po stronie Międzybrodzia Żywieckiego działa z kolei Przystań Wodna Zatoczka przy ul. Energetyków, gdzie można wynająć kajak lub rowerek wodny. Kolejną opcją jest Przystań Wodna przy ul. Energetyków 1A. Dzięki temu jezioro można poznawać w zupełnie innym tempie – spokojnie przepłynąć wzdłuż brzegu, zatrzymać się w zacisznej zatoce albo po prostu odbić nieco dalej od lądu i spojrzeć na góry z poziomu tafli.

Międzybrodzie Żywieckie – miejscowość u stóp Góry Żar

Na południowo-wschodnim brzegu Jeziora Międzybrodzkiego leży Międzybrodzie Żywieckie – jedna z najważniejszych baz wypadowych nad akwenem i naturalny punkt startowy dla osób, które chcą połączyć wypoczynek nad wodą z atrakcjami Góry Żar. Plaża, przystanie, dolna stacja kolejki, park linowy i lotnisko szybowcowe znajdują się stosunkowo blisko siebie, dlatego bez długich dojazdów można tu zaplanować bardzo różne dni.

Szczególnie dobrze sprawdza się to podczas rodzinnego wyjazdu. Kiedy dzieci nie mają ochoty na dłuższą wędrówkę, można zostać nad jeziorem, wjechać kolejką na Żar albo wybrać harce w parku linowym u podnóża góry. Dzięki temu nie trzeba podporządkowywać całego pobytu jednej aktywności.

Najwięcej możliwości skupia się wokół Góry Żar. Na szczyt prowadzi kolej linowo-terenowa, a po wyjeździe otwiera się panorama Jeziora Międzybrodzkiego i Beskidu Małego. Żar jest też jednym z najlepszych miejsc w okolicy do obserwowania szybowców i paralotniarzy. Starsze dzieci mogą ruszyć dalej w stronę Kiczery, młodszym zwykle wystarcza spacer po szczycie i podglądanie tego, co dzieje się w powietrzu. W sezonie 2026 PKL przygotowały tu również rodzinną grę terenową „Beskidzki Detektyw”.

U podnóża góry działa park linowy Trollandia, gdzie przez chwilę można poczuć się trochę jak Mowgli z „Księgi dżungli” – tyle że zamiast lian są mostki, siatki, belki i podniebne przejścia między drzewami. Dla najmłodszych przygotowano niższą strefę, starsi mogą zmierzyć się z przeszkodami zawieszonymi kilka metrów nad ziemią. Park znajduje się tuż obok dolnej stacji kolejki.

Rodzinne atrakcje nie kończą się jednak po tej stronie akwenu. Po drugiej stronie jeziora czeka OWR Przystań w Międzybrodziu Bialskim – dobry adres dla milusińskich, którym marzy się zabawa z H2O w roli głównej. Można wskoczyć do kajaka, na SUP-a albo rower wodny, a po powrocie na brzeg atrakcji wcale nie ubywa. Są plac zabaw, minigolf i siłownia plenerowa. Najmłodsi mogą bawić się na zjeżdżalni, huśtawkach i w piaskownicy, a cała rodzina zagrać w minigolfa z widokiem na jezioro i beskidzkie zbocza.

Więcej podobnych kierunków znajdziecie w naszym zestawieniu gdzie w góry z dziećmi.

Międzybrodzie Bialskie – malownicza miejscowość po drugiej stronie jeziora z własną bazą rekreacyjną i ścieżką spacerową

Po zachodniej stronie jeziora rozłożyło się Międzybrodzie Bialskie – miejscowość bez wyraźnego, zwartego centrum, za to z domami rozsianymi po dolinach i zboczach Beskidu Małego. Zabudowa podchodzi tu pod Rogacz, Magurkę Wilkowicką i Hrobaczą Łąkę, a sam układ wsi sprawia, że góry są obecne niemal na każdym kroku.

Najłatwiejszy kontakt z jeziorem oferuje okolica OWR Przystań. Można zejść nad wodę, wypożyczyć kajak, SUP-a czy rower wodny, ale równie dobrze zostać na brzegu. W pobliżu biegnie krótka trasa spacerowa w stronę mostu łączącego oba Międzybrodzia – dobra na niespieszne przejście z widokiem na taflę i Górę Żar po drugiej stronie.

Międzybrodzie Bialskie ma też zwyczaj, który brzmi… jak mały geograficzny żart. Od 1936 roku odbywa się tu Święto Morza. Zamiast Bałtyku są beskidzkie stoki i jezioro zaporowe, ale morska oprawa trzyma się mocno: pojawiają się regaty, zawody wędkarskie, koncerty i tradycyjne puszczanie wianków. W 2026 roku wydarzenie doczekało się 90. edycji.

Okoliczne góry mają z kolei własny zestaw opowieści. Wędrując po Beskidzie Małym, można trafić na miejsca obudowane legendami o zbójnikach, czarownicach i tajemniczych skalnych kryjówkach. Do takich nazw należą choćby Zbójeckie Okno, Skała Czarownic czy Zamczysko zwane Skamieniałym Miastem. Nawet bez wiary w miejscowe podania dodają wycieczkom trochę klimatu.

Z Międzybrodzia Bialskiego łatwo ruszyć także wyżej – w stronę Czupla i Magurki Wilkowickiej. A jeśli po jeziorze i beskidzkich ścieżkach przyjdzie ochota na zmianę scenerii, niedaleko czeka Bielsko-Biała. Pomysły na wypoczynek znajdziecie w naszym przewodniku atrakcje w Bielsku-Białej.

Szlak z Międzybrodzia Żywieckiego na Górę Żar – piesza trasa z widokami na jezioro i góry

Kolejka na Żar kusi, ale nie ulegajcie pokusie – postawcie na nogi. Obraz jeziora oglądanego podczas podejścia zmienia się niemal z każdym zdobytym metrem wysokości. Raz chowa się za drzewami, za chwilę pojawia się między dachami Międzybrodzia, aż w końcu zostaje daleko w dole.

Żar ma 761 m n.p.m., a piesze wejście od strony Międzybrodzia Żywieckiego to około 1,8 km. Niewiele? Na mapie rzeczywiście. W praktyce trzeba jednak pokonać ponad 300 m różnicy wysokości, więc spacer potrafi przyspieszyć oddech. Na zdobycie tej góry warto przeznaczyć mniej więcej godzinę.

Sam szczyt jest dość nietypowy jak na Beskid Mały. Zamiast wyłącznie lasu i tabliczki z wysokością mamy tutaj kolejkę, infrastrukturę turystyczną, paralotniarzy, szybowce i ogromny zbiornik wodny należący do elektrowni szczytowo-pompowej Porąbka-Żar. Wszystko to na tle jeziora i kolejnych beskidzkich grzbietów.

Jeśli 761 m n.p.m. to za mało, można iść dalej. Czerwone znaki prowadzą w stronę Kiczery, oddalonej od Żaru o około 2,2 km. Dojście zajmuje mniej więcej 45 minut, a po drodze dochodzi jeszcze nieco ponad 100 m przewyższenia. Z każdym krokiem ubywa też typowo turystycznego gwaru, więc już krótki spacer za Żar wyraźnie zmienia charakter wędrówki po Beskidzie Małym.  

Góra Żar – najważniejszy punkt widokowy nad Jeziorem Międzybrodzkim

Na górze Żar kręcono sceny filmowe, zanim góra na dobre stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów widokowych w okolicy. W 1951 roku powstawał tu „Pierwszy start”, a w 1990 – „Latające machiny kontra Pan Samochodzik”. W obu przypadkach wybór miejsca nie był przypadkowy: Żar od lat jest silnie związany z lotnictwem, a działające u jego podnóża lotnisko szybowcowe przypomina o tradycjach, które sięgają jeszcze okresu międzywojennego. Szybowce i paralotnie do dziś regularnie pojawiają się nad stokami góry.

Sam Żar ma 761 m n.p.m., więc w beskidzkiej hierarchii nie należy do najwyższych. Widokowo nadrabia jednak z nawiązką. Ze szczytu otwiera się wspaniała panorama Jeziora Międzybrodzkiego, Żywieckiego i Czanieckiego, a dalej kolejnych pasm Beskidów – przy dobrej widoczności wzrok sięga również w stronę Beskidu Śląskiego. Na górę można wjechać kolejką linowo-terenową, a obok znajduje się charakterystyczny zbiornik wodny elektrowni Porąbka-Żar. Górny rezerwuar jest częścią elektrowni szczytowo-pompowej, jednej z najbardziej niezwykłych inwestycji technicznych w tej części Beskidów.

Zimą Żar zmienia charakter i przyciąga narciarzy. Główna trasa narciarska na Górze Żar liczy około 1600 m długości i 300 m różnicy poziomów, a w górnej części przygotowano także krótsze odcinki. Latem stok przejmują piesi, rowerzyści i amatorzy bardziej rozrywkowych atrakcji – działa tu również tor saneczkowy. U podnóża góry czeka natomiast Park Linowy Trollandia, więc bez względu na porę roku trudno narzekać na brak pomysłów na aktywny dzień.

Jest też lokalna ciekawostka, którą zdecydowanie warto zobaczyć na własne oczy. Na jednym z odcinków drogi samochód pozostawiony na luzie albo butelka położona na asfalcie mogą sprawiać wrażenie, jakby toczyły się pod górę. Brzmi jak kłopot z grawitacją, ale wyjaśnienie jest znacznie bardziej przyziemne – chodzi o złudzenie optyczne wynikające z ukształtowania terenu i braku wyraźnego punktu odniesienia. Sprawdzić można. Newton nadal może spać spokojnie.

Żar ma więc trochę więcej do zaoferowania, niż podpowiada sama wysokość. Niewysoki szczyt, a na jednej górze mieszczą się widoki, sport, lotnictwo, energetyka i odrobina lokalnej „magii”. Nic dziwnego, że wśród odpowiedzi na pytanie „Międzybrodzie Żywieckie – atrakcje” właśnie ta góra niemal zawsze pojawia się na pierwszym miejscu.

Kolej linowo-terenowa na Górę Żar – wygodny wjazd na szczyt z panoramą Beskidu Małego

Powodów, żeby wrócić na Żar, jest sporo, więc jedna wizyta może nie wystarczyć. Jeśli za pierwszym razem wybierzecie piesze podejście, kolejnym można zdać się na kolej linowo-terenową. Nie ma tu gondoli sunących wysoko nad drzewami – wagony jadą po torach poprowadzonych po zboczu i są połączone stalową liną. Gdy jeden wspina się na górę, drugi rusza w dół.

Obecna kolej działa od 2004 roku, choć same wagony mają dłuższą historię – wcześniej kursowały na Gubałówkę. Na Żarze pokonują około 1334 m trasy i 304 m różnicy wysokości, a przepustowość kolejki wynosi około 1200 osób na godzinę. Wjazd trwa krótko, za to widok zmienia się z każdą chwilą: coraz szerzej odsłania się Jezioro Międzybrodzkie, a za nim kolejne grzbiety Beskidu Małego.

Do wagonu można zabrać także rower – i akurat tutaj nie jest to detal bez znaczenia. Na Żarze działa Bike Park z pięcioma trasami zjazdowymi. Najłagodniejsza Family Line ma około 2,5 km, Easy Line – 3,8 km, a Air Line – 2,3 km. Bardziej doświadczeni mogą wybrać dwukilometrową Flow Downhill albo liczącą 1,8 km Natural Downhill. Na Air Line największe ziemne skocznie dochodzą nawet do 18 m, więc pierwszy kontakt z górskim rowerem lepiej zaplanować gdzie indziej.

Nie trzeba jednak przyjeżdżać z rowerem ani sportowymi ambicjami. Kolej przede wszystkim ułatwia dostęp do szczytu i panoramy – rodzinom z dziećmi, osobom, które wolą ominąć strome podejście, albo tym, którzy chcą zachować siły na dalszą wędrówkę w stronę Kiczery. Przy okazji sam przejazd staje się małą atrakcją: zamiast mozolnie zdobywać kolejne metry, można przez kilka minut obserwować, jak jezioro zostaje coraz niżej.

Zbiornik wodny na Górze Żar – nietypowa atrakcja elektrowni szczytowo-pompowej

Na górskich szczytach zwykle wypatruje się krzyża, schroniska albo wieży widokowej. Na Żarze czeka coś znacznie mniej oczywistego: ogromny zbiornik wodny położony niemal na samym wierzchołku góry. Ma około 650 m długości i 250 m szerokości, a jego głębokość sięga 28 m. Mieści około 2,31 mln m³ wody.

Nie zasila go żaden górski potok. Woda trafia tu z Jeziora Międzybrodzkiego, które pełni funkcję dolnego zbiornika elektrowni szczytowo-pompowej Porąbka–Żar. Gdy energii w systemie jest dużo, pompy tłoczą wodę na górę. Kiedy zapotrzebowanie rośnie, woda rusza z powrotem w dół i napędza hydrozespoły. W praktyce cała konstrukcja działa więc jak ogromny magazyn energii – tyle że zamiast baterii mamy górę, dwa zbiorniki i miliony metrów sześciennych wody.

Jeszcze ciekawiej robi się pod ziemią. Porąbka–Żar jest jedyną podziemną elektrownią w Polsce. Hala maszynowa została ukryta wewnątrz masywu, a wodę prowadzą do niej dwa szyby wydrążone w skale. Sama elektrownia należy też do największych obiektów tego typu w kraju i ma moc 540 MW.

Budowa kompleksu ruszyła w latach 70. i mocno zmieniła wygląd szczytu. Pod górny zbiornik trzeba było przeznaczyć sporą część wierzchowiny, która wcześniej służyła szybownikom. Lotnicza część Żaru została więc przesunięta, a góra musiała pomieścić oba światy naraz: energetykę i szybownictwo.  Energetycy i szybownicy musieli więc dosłownie podzielić się górą.

Szybowisko na Górze Żar – paralotnie, szybowce i lotniczy klimat nad jeziorem

Najpierw trzeba było wnieść szybowiec na górę na plecach. Dopiero potem można było sprawdzić, czy Żar rzeczywiście nadaje się do latania. W 1935 roku właśnie w taki sposób na szczyt trafiła Wrona-bis. 9 listopada Piotr Mynarski wystartował z lin gumowych i utrzymał się w powietrzu przez 4 godziny i 7 minut. Wynik rozwiał wątpliwości – góra miała świetne warunki do szybownictwa.

Lotnicy zainteresowali się Żarem już rok wcześniej, w 1934 roku. Później wszystko potoczyło się szybko. W 1939 roku tutejsza szkoła należała już do najważniejszych ośrodków szybowcowych w Polsce, a piloci związani z Żarem bili rekordy. Józef Pietrow i Władysław Dziergas spędzili w powietrzu ponad 11 godzin, a kilka tygodni później Pietrow z Józefem Jakóbcem pokonali dystans 302 km.

Po wojnie ośrodek odbudowano i dalej rozwijano. W 1948 roku uruchomiono tu elektryczny wyciąg linowo-terenowy służący do transportu szybowców na górę – według historii szkoły był to drugi taki system w Europie. Dziś brzmi to niemal egzotycznie, ale wtedy pozwalało oszczędzić pilotom i obsłudze sporo sił. Szybowców nie trzeba już było targać na górę samodzielnie. 

Lotnicza historia Żaru trwa do dziś. U podnóża góry działa Górska Szkoła Szybowcowa, prowadzone są szkolenia, a chętni mogą skorzystać również z lotów zapoznawczych. W aktualnej ofercie znajdują się m.in. loty szybowcem trwające do około 20 minut.

Nie trzeba jednak wsiadać do kabiny, żeby poczuć klimat tego miejsca. Wystarczy zatrzymać się przy lotnisku i spojrzeć w niebo. Szybowce schodzące do lądowania na tle Jeziora Międzybrodzkiego wyglądają tu niemal jak stały element krajobrazu – równie charakterystyczny jak sam Żar.

Całoroczny tor saneczkowy na Górze Żar – emocjonujący zjazd z widokiem na panoramę Beskidów

Po elektrowni, szybowcach i lotniczych rekordach przychodzi pora na atrakcję, przy której można na chwilę odłożyć historię na bok. Całoroczny tor saneczkowy na Górze Żar działa od 2008 roku i – jak sama nazwa podpowiada – do zjazdu nie potrzebuje śniegu.

Sanki poruszają się po specjalnie przygotowanym torze, więc zamiast zimowej aury liczy się przede wszystkim ochota na trochę szybszą jazdę. Atrakcja dobrze pasuje do rodzinnej wizyty na Żarze, zwłaszcza że w pobliżu są również kolej, park linowy i punkty gastronomiczne. Operator prowadzi tu także zaplecze z jedzeniem oraz lodziarnię, więc po zjeździe można szybko uzupełnić kalorie.

„Całoroczny” nie oznacza jednak „czynny bez względu na wszystko”. Pogoda i kwestie techniczne mogą wpływać na działanie toru, dlatego przed przyjazdem warto sprawdzić aktualne informacje u operatora. Na miejscu najlepiej potraktować go jako krótki, bardziej dynamiczny przerywnik między widokami i spacerami – szczególnie jeśli młodsi uczestnicy wycieczki zaczynają już podejrzliwie patrzeć na kolejną górską ścieżkę.

Park Linowy Trollandia na Górze Żar – leśny tor przeszkód i aktywna zabawa dla dzieci

Jeśli po plaży, kolejce i torze saneczkowym najmłodsi nadal mają niewykorzystaną energię, w pobliżu czeka Trollandia. Park oferuje trzy wysokie trasy linowe, osobną trasę tyrolkową oraz Mini Park dla dzieci. Same przeszkody nie ograniczają się do klasycznych mostków i lin. Wśród bardziej charakterystycznych elementów jest prawdziwy samochód zawieszony pomiędzy drzewami, przejazd na sankach i trollowa ścianka wspinaczkowa. Mini Park wyposażono natomiast w prostsze konstrukcje, tunele i ruchome mosty, a zabezpieczenie stanowią siatki.

Przed wejściem warto sprawdzić aktualne zasady dotyczące wieku i zasięgu rąk oraz godziny działania. Park funkcjonuje sezonowo i jego harmonogram zmienia się w zależności od pory roku.

Zapora w Porąbce – hydrotechniczna perełka i zabytkowa zapora na północnym krańcu Jeziora Międzybrodzkiego

Dziś trudno wyobrazić sobie tę dolinę bez jeziora. Tymczasem budowa zapory była przedsięwzięciem trwającym kilkanaście lat i pełnym problemów, które mogłyby spokojnie wystarczyć na osobny artykuł. Prace ruszyły w 1921 roku. Z projektem związany był m.in. Gabriel Narutowicz, wybitny hydrotechnik i późniejszy pierwszy prezydent II RP. To on jako minister robót publicznych polecił zmodyfikować wcześniejsze założenia, czerpiąc z doświadczeń szwajcarskiej zapory i elektrowni w Mühlebergu nad Aarą, którą sam wcześniej projektował.

Budowa szła jednak daleko od podręcznikowego scenariusza. Prace regularnie komplikowały wezbrania Soły, brakowało pieniędzy, a w 1924 roku po zamknięciu kredytów sytuacja stała się tak trudna, że kierownictwo sprzedało zapas cementu, żeby zdobyć środki na wypłaty dla robotników. Prawdziwe przyspieszenie nastąpiło dopiero w połowie lat 30. W szczytowym momencie na budowie pracowało około 2500 robotników oraz dodatkowo mniej więcej 500 junaków.

Skala zmian społecznych była równie duża jak technicznych. W trakcie przygotowań do napełnienia zbiornika wyceniano setki hektarów gruntów i ponad 200 gospodarstw. Ostatecznie betonowa zapora ciężka w Porąbce ma około 260 m długości i 38 m wysokości.

W 2026 roku, przy okazji 90-lecia oddania zapory, na obiektach Kaskady Soły prowadzone są również prace remontowe, obejmujące m.in. uszczelnienia. Jeśli planujecie wizytę bezpośrednio przy konstrukcji, warto więc sprawdzić aktualne ograniczenia.

Zapora w Tresnej – potężna zapora wodna oddzielająca Jezioro Międzybrodzkie od Żywieckiego

Na mapie wszystko wydaje się proste: Jezioro Żywieckie, niżej Międzybrodzkie, a pomiędzy nimi zapora. W terenie układ jest trochę bardziej złożony. Zapora w Tresnej zamyka Jezioro Żywieckie, a poniżej niej Soła płynie jeszcze doliną przez okolice Czernichowa, zanim trafi do Jeziora Międzybrodzkiego. Oba akweny są jednak kolejnymi ogniwami Kaskady Soły.

Tresna różni się od Porąbki już na pierwszy rzut oka. Zamiast masywnej, betonowej ściany mamy tu zaporę ziemną, usypaną głównie z miejscowych żwirów i otoczaków. W środku ukryto gliniany rdzeń, który pełni funkcję uszczelnienia. Konstrukcję oddano do użytku w 1967 roku; ma około 310 m długości i w najwyższym miejscu sięga mniej więcej 39 m ponad dno doliny.

Najciekawiej wypada jednak zestawienie obu zapór. Porąbka pamięta jeszcze II Rzeczpospolitą, Tresna – już powojenną Polskę lat 60. Pierwsza jest zaporą betonową, druga – ziemną. Zestawione ze sobą dobrze pokazują też, że Kaskada Soły nie była jednym przedsięwzięciem realizowanym według spójnego planu, lecz powstawała etapami.  Warto więc zatrzymać się przy obu. Nie tylko dla widoków na wodę, ale też po to, by zobaczyć, jak bardzo zmieniało się podejście do hydrotechniki na przestrzeni kilku dekad. W dolinie Soły historia inżynierii jest po prostu wpisana w krajobraz.

Przełom Soły – malowniczy krajobraz między górami, jeziorami i zaporami

Gdyby z krajobrazu usunąć wszystkie kolejki, przystanie i elektrownie, zostałaby atrakcja najstarsza – sama dolina Soły. Rzeka przecina Beskid Mały, dzieląc go na dwie wyraźne części.

Naturalne przewężenia przełomu zostały później wykorzystane przy projektowaniu zapór Kaskady Soły. Dlatego jeziora mają tutaj tak charakterystyczny kształt. Nie rozlewają się po równinie, lecz wciskają pomiędzy zbocza. Miejscowości, droga i infrastruktura muszą zmieścić się w tym samym wąskim korytarzu.

Najlepiej widać to z wysokości. Z Żaru czy Kiczery można prześledzić przebieg doliny i zrozumieć, dlaczego właśnie tutaj powstały kolejne zbiorniki. W tym miejscu krajobraz naturalny i stworzony przez człowieka przeniknęły się tak mocno, że po prawie stu latach trudno już wyobrazić sobie jedno bez drugiego. 

Kiczera – spokojniejszy, sąsiedni szczyt za Górą Żar z szeroką panoramą Beskidu Małego

Żar przyciąga kolejką i rozległymi widokami. Kiczera, choć wznosi się wyżej – na 827 m n.p.m. – pozostaje znacznie spokojniejsza. Z sąsiedniego szczytu można dojść tutaj w około godzinę, szybko zostawiając za sobą najbardziej uczęszczane miejsca i turystyczną infrastrukturę.

Na szczycie znajduje się polana z zadaszoną wiatą i miejscem na odpoczynek. Największym atutem Kiczery są jednak widoki. Panorama obejmuje Beskid Mały, a przy dobrej pogodzie także dalsze pasma Beskidów. Szczególnie ciekawie prezentuje się stąd Żar z charakterystycznym górnym zbiornikiem elektrowni szczytowo-pompowej. Z tej perspektywy znacznie lepiej widać jego rozmiar, kształt i położenie względem okolicznych stoków.

Na Kiczerę można wejść również od strony Porąbki. Żółty szlak prowadzi w dużej części przez las, dzięki czemu jest mniej zatłoczony niż okolice Żaru. Po drodze pojawiają się polany i miejsca z widokiem na dolinę Soły oraz sąsiednie wzniesienia. Końcowe podejście jest miejscami dość strome i kamieniste, więc po deszczu może wymagać większej ostrożności. W trasie można też zauważyć ślady dawnego gospodarowania na tych terenach, między innymi pozostałości po owczarni, przypominające o pasterskiej przeszłości beskidzkich stoków.

Jeśli chcecie włączyć Kiczerę do dłuższej wycieczki, ciekawym wariantem będzie pętla Porąbka – Trzonka – Przełęcz Bukowska – Kiczera – Żar – Porąbka. Liczy około 19 km, 1000 m sumy podejść i wymaga około 6,5 godziny marszu bez dłuższych postojów. Taka trasa pozwala zobaczyć zarówno popularny i łatwo dostępny Żar, jak i znacznie spokojniejsze grzbiety Beskidu Małego.

Czupel i Magurka Wilkowicka – wycieczka na najwyższy szczyt Beskidu Małego

Żar wygrywa popularnością i widokami, ale pod względem wysokości pierwszeństwo należy do Czupla. Szczyt wznosi się w zachodniej części Beskidu Małego i został zaliczony do Korony Gór Polski. W jej oficjalnym wykazie ma 930 m n.p.m., choć na starszych mapach i w części materiałów turystycznych można spotkać wysokość 933 m. Różnica wynika z kolejnych pomiarów, dlatego nie powinny dziwić rozbieżności na tablicach i mapach.

Na Czupel prowadzi kilka szlaków, między innymi z Międzybrodzia Bialskiego i Czernichowa. Popularny wariant zaczyna się również na Przełęczy Przegibek, skąd niebieskim szlakiem można dotrzeć na szczyt w około 1 godz. 45 min. Trasa prowadzi głównie przez las i miejscami potrafi być dość stroma, szczególnie na początku. Sam wierzchołek także jest zalesiony, więc nie należy spodziewać się panoramy podobnej do tej z Żaru. Widoki pojawiają się przede wszystkim w prześwitach między drzewami i na odcinkach odsłoniętych przez wiatrołomy.

Znacznie więcej dzieje się krajobrazowo w okolicach pobliskiej Magurki Wilkowickiej (909 m n.p.m.). Na podszczytowej polanie stoi schronisko PTTK, a przy dobrej widoczności można stąd wypatrzyć szczyty Beskidu Śląskiego i Żywieckiego, między innymi Skrzyczne, Babią Górę czy Pilsko. Czupel i Magurka dobrze uzupełniają się więc podczas jednej wycieczki: pierwszy daje satysfakcję ze zdobycia najwyższego punktu pasma, druga – miejsce na odpoczynek i znacznie szersze widoki.

Ciekawym wariantem dla osób nocujących nad Jeziorem Międzybrodzkim jest trasa Czernichów – Czupel – schronisko na Magurce – Międzybrodzie Bialskie. Liczy około 15 km, zajmuje mniej więcej 5 godzin i oznacza około 700 m podejść. Po drodze nawierzchnia zmienia się od asfaltowych odcinków w dolinach po typowe beskidzkie, kamieniste ścieżki. Wycieczka nie kończy się w miejscu startu, warto więc wcześniej zaplanować powrót z Międzybrodzia Bialskiego do Czernichowa.

Jeśli po Beskidzie Małym nabierzecie ochoty na wyższe szczyty i dłuższe trasy, kolejnym kierunkiem może być Beskid Śląski. W wyborze celu pomoże nasze zestawienie najciekawszych szczytów Beskidu Śląskiego.

Dolina Isepnicy – ukryta perełka dla osób szukających ciszy i leśnych spacerów

Nie prowadzi do niej deptak, nie czeka tu punkt widokowy z barierką ani atrakcja, którą trzeba „zaliczyć”. Dolina Isepnicy ma zupełnie inny charakter. Zaczyna się właściwie tam, gdzie Międzybrodzie Żywieckie powoli traci wakacyjny klimat. Miejscowość ciągnie się wzdłuż potoku Isepnica, pomiędzy stokami Żaru, Cisowych Grap i Rogacza. Im dalej od jeziora, tym mniej przystani, pensjonatów i ruchu. Zostają rozproszone domy, szum potoku, las i droga, która stopniowo prowadzi coraz wyżej w Beskid Mały.

Dolina nie kończy się przy jednym konkretnym celu. Wyżej łączy się z trasami prowadzącymi w stronę Przełęczy Isepnickiej i Kiczery, dlatego można potraktować ją zarówno jako miejsce na spokojny spacer, jak i początek dłuższej wędrówki. Najwięcej zyskuje się tu właśnie wtedy, gdy niczego specjalnego się nie szuka. Po Żarze, jeziorze i bardziej popularnych punktach Międzybrodzia Isepnica daje po prostu trochę ciszy. Czasem to wystarczy, żeby zapamiętać miejsce równie dobrze jak najbardziej efektowną atrakcję.

Trasy rowerowe wokół Jeziora Międzybrodzkiego – aktywne odkrywanie okolicznych miejscowości i punktów widokowych

Na mapie Jezioro Międzybrodzkie aż prosi się o rowerową pętlę, ale w praktyce nie da się jeszcze objechać całego akwenu po jednej, ciągłej i wydzielonej trasie rowerowej. Część przejazdu prowadzi lokalnymi drogami, dlatego przed wyruszeniem warto sprawdzić przebieg wybranej trasy i dostosować ją do swoich możliwości.

Sieć tras pieszo-rowerowych w tej części regionu ma być stopniowo rozbudowywana. Plany obejmują zarówno okolice Jeziora Międzybrodzkiego, jak i Jeziora Żywieckiego, a cały projekt zakłada około 45 km nowych tras. W gminie Czernichów przewidywano budowę około 9,6 km odcinków nad Jeziorem Międzybrodzkim. Realizacja inwestycji była jednak przesuwana, a część postępowań przetargowych ponawiano lub unieważniano, dlatego przed wyjazdem najlepiej sprawdzić aktualny stan prac.

Na spokojniejszą wycieczkę dobrze nadają się lokalne drogi łączące Międzybrodzie Bialskie, Międzybrodzie Żywieckie i Czernichów. Po drodze można zatrzymać się nad wodą, odpocząć na jednym z łatwo dostępnych odcinków brzegu albo poszukać miejsc z widokiem na Żar i przeciwległą stronę jeziora. Zupełnie inny charakter ma jazda na Górze Żar. Działa tam Bike Park z pięcioma trasami zjazdowymi o długości od 1,8 do 3,8 km, a rower można wwieźć na górę koleją linowo-terenową. Okolica daje więc dwa bardzo różne pomysły na wycieczkę: spokojną jazdę wokół miejscowości nad jeziorem albo bardziej sportowy dzień na trasach zjazdowych.

W praktyce okolica oferuje 2 różne opcje rowerowe. Można niespiesznie objeżdżać miejscowości nad jeziorem albo zamienić asfalt i widoki na kask, ochraniacze i szybki zjazd przez las. Warto tylko wcześniej zdecydować, na którą wersję macie ochotę. I na jaką pozwolą Wam możliwości. 

Jezioro Żywieckie – sąsiedni, duży zbiornik wodny idealny na plażowanie i rejsy widokowe

Gdyby Jezioro Międzybrodzkie okazało się za małe, wystarczy ruszyć kilka kilometrów na południe. Jezioro Żywieckie gra już w zupełnie innej lidze – ma około 10 km² powierzchni, ciągnie się przez ponad 6 km, a miejscami osiąga niemal 27 m głębokości. Krajobraz również robi się bardziej przestronny. Na północy wciąż mocno czuć bliskość Beskidu Małego, ale im bliżej Żywca, tym szerzej otwiera się Kotlina Żywiecka.

Choć dziś jezioro kojarzy się głównie z żaglami, plażami i letnim wypoczynkiem, powstało z dużo bardziej praktycznych powodów. Zbiornik utworzono po przegrodzeniu Soły zaporą w Tresnej, zbudowaną w latach 60. XX wieku. Inwestycja miała przede wszystkim ograniczać ryzyko powodzi i pomagać w regulowaniu przepływu rzeki, a przy okazji umożliwiła produkcję energii. Jej skala była ogromna – część dawnej zabudowy doliny znalazła się pod wodą, a tysiące mieszkańców musiały opuścić swoje domy.

Dziś nad Jeziorem Żywieckim zdecydowanie łatwiej myśleć o wakacjach niż o hydrotechnice. W sezonie działają tu przystanie i wypożyczalnie sprzętu, można popływać kajakiem, rowerem wodnym czy żaglówką, a także wybrać się w rejs widokowy po jeziorze. Plażowych miejsc również nie brakuje. Najpopularniejsze znajdziecie m.in. w Żywcu i Zarzeczu, więc przy dobrej pogodzie spokojnie można zaplanować tutaj cały dzień – najpierw woda, potem spacer, a na koniec kolacja z widokiem na beskidzkie zbocza.

Jezioro ma jednak także swoją ciemniejszą historię. W listopadzie 1978 roku w Wilczym Jarze dwa autobusy wypadły z drogi i wpadły do wody. W katastrofie zginęło 30 osób. Dziś o tragedii przypomina miejsce pamięci przy trasie. W letnim krajobrazie pełnym żagli i plaż łatwo przeoczyć ten epizod, ale dla mieszkańców regionu pozostaje on jednym z najbardziej dramatycznych wydarzeń związanych z jeziorem.

Żywiec – zamki, park i historia browarnictwa

A skoro jesteście już tak blisko, trudno nie zajrzeć do Żywca. W centrum miasta stoją obok siebie Stary Zamek i młodszy Pałac Habsburgów, a między nimi rozciąga się rozległy Park Zamkowy. Można więc na chwilę zamienić wodę i górskie szlaki na renesansowy dziedziniec, parkowe alejki oraz charakterystyczny Domek Chiński. Na obrzeżu parku działa również niewielkie mini zoo, co może być dodatkowym argumentem dla rodzin z dziećmi.

Żywiec ma oczywiście jeszcze jednego bohatera – browar, którego historia sięga XIX wieku. Dziś można ją poznać w Muzeum Browaru Żywiec, gdzie dawne piwowarskie tradycje pokazano w zdecydowanie bardziej przystępnej formie niż sugerowałaby sama nazwa „muzeum przemysłowe”. To dobry przystanek szczególnie wtedy, gdy pogoda postanowi pokrzyżować górskie albo plażowe plany.

Jezioro Żywieckie, Żywiec, zapora w Tresnej i otaczające kotlinę pasma tworzą razem jeden z tych krajobrazów, w których trudno już oddzielić naturę od tego, co stworzył człowiek. I chyba właśnie dlatego okolica działa tak dobrze turystycznie – rano można wejść na szlak, po południu popływać po jeziorze, a wieczorem przenieść się między zamkowe mury albo do muzeum browaru.

Karczma „Jak Dawniej”, Międzybrodzie Żywieckie 

Nazwa właściwie zdradza, czego się spodziewać. Drewniane wnętrza, beskidzki klimat i kuchnia, która zamiast kulinarnych eksperymentów stawia na konkret. W menu pojawiają się m.in. pstrąg, kwaśnica, dania z grilla i solidne mięsne porcje. Karczma mieści się przy ul. Beskidzkiej, niedaleko drogi prowadzącej w stronę Góry Żar, więc dobrze sprawdzi się jako przystanek po zejściu ze szlaku – szczególnie wtedy, gdy po kilku godzinach marszu sałatka przestaje brzmieć jak pełnoprawny obiad.

Jagnię na Winie, Międzybrodzie Żywieckie 

Jeśli po góralskich klasykach macie ochotę na coś mniej oczywistego, zajrzyjcie tutaj. Kuchnia jest sezonowa i regularnie się zmienia, a obok bardziej swojskich smaków pojawiają się dania inspirowane różnymi stronami świata. W karcie można trafić choćby na jagnięcinę, steki, gnocchi czy curry, a ważną częścią restauracji jest także rozbudowana oferta win. Lokal mieści się przy ul. Isepnickiej, blisko jeziora – dobra opcja na spokojniejszą kolację po całym dniu spędzonym na wodzie albo szlaku.

Jeśli po całym dniu między Żarem, jeziorami i beskidzkimi szlakami marzy Wam się już tylko basen, sauna i święty spokój, dobrym adresem będzie Hotel Magnus Resort****. Hotel mieści się w Bystrej, w otoczeniu lasów u stóp Beskidów, więc zamiast miejskiego gwaru znajdziecie tu przede wszystkim góry i dużo zieleni. Do dyspozycji gości pozostają kryty basen, sauna, siłownia oraz strefa wellness, a dla dzieci przygotowano salę i plac zabaw. Sam hotel ma 77 pokoi i apartamentów, których wystrój nawiązuje do okolicznej przyrody – dominują drewno, kamień i stonowane kolory.

W ofercie Travelist pobyt obejmuje śniadania i obiadokolacje, dostęp do basenu, sauny i siłowni oraz sali zabaw dla dzieci. W wybranych pokojach dziecko do 12 lat może zatrzymać się na dostawce bez dodatkowej opłaty, a latem hotel organizuje także rodzinne atrakcje, m.in. warsztaty dla dzieci, zajęcia na basenie czy ogniska z muzyką na żywo. Lokalizacja sprawdzi się również wtedy, gdy nie chcecie ograniczać wyjazdu wyłącznie do Międzybrodzia – stąd łatwo ruszyć w stronę Bielska-Białej, Szczyrku czy Żywca.